Ze heeft lef. Ze is bloedmooi en staat pal voor mijn neus, alsof dat volkomen normaal is. Ik ben direct spontaan smoorverliefd. ‘Nee hè, niet op mijn leeftijd!’ denk ik nog. Pas op, voordat ik verder ga, ik vertel u dit wél in volste vertrouwen, dus mondje toe.

Mijn lief zit namelijk links van mij compleet nietsvermoedend op haar laptop te tokkelen, geen idee hebbende van het gevaar dat mij rondborstig aanstaart op nog geen meter afstand. Laten we dit zo houden, okè?

Ze oogt Goddelijk eenvoudig, zwart met een sierlijk reliëf en toch kleurrijk, als een veld vol geurige zomerbloemen met een gouden randje ergens op een glooiende exotische bestemming niet eens zo heel ver hier vandaan.

Ik hou van eenvoud. Niks opgesmukte toestanden, dit is écht. Geen Miss World dik in de verf, maar eerlijk en oprecht. Da’s zeldzaam tegenwoordig, neem dat maar van mij aan.

De verleiding is te groot, ik moet snuffelen, ik kan er niet meer onderuit. Ik kijk schichtig vanuit mijn ooghoeken naar links. Oef, mijn schatteke heeft nog niets door, haar ogen speuren nog altijd ongestoord FeesBoek af, ik kan een poging wagen. Nee, ik móét een poging wagen, wat de gevolgen ook mogen zijn.

Ik bekijk haar van heel dichtbij. Weergaloos weelderig rood komt mij tegemoet. Gevuld door een compositie van tinten waarvan ik van sommige niet eens de naam weet. Ik kan mijn ogen er niet van afhouden, hoe betoverend kan rood toch zijn.

Bonte fantasie met een pepertje

Ik breng onopvallend mijn neus tot nét niet in haar nek en raak stante pede in volle extase. Oh my, mooie dame, waarom doe je mij dit aan, wat heb ik toch misdaan? Ik ruik heerlijk zoete bramen, zachte kersen en een vleugje karamel. Het maakt me gek, ik geraak compleet van de wereld. Ik waan mij in een bonte fantasie vol heerlijkheden die in werkelijkheid niet bestaat.

Oeps, mijn ogen vliegen open. Amai, ze heeft een bite! Het pepertje brengt me weer bij bewustzijn, ook al is het maar voor even. Weet u hoe opwindend dat is? Vast wel. Toch nog maar even snel naar links loeren, je weet maar nooit. Nope, niets aan de hand, ik vraag me bezweet af hoe lang het nog duurt voordat ze iets door heeft. Een zachte hint van vanille met geurige tabak doet mijn ogen onmiddellijk weer sluiten en mijn verwarde brein terugzetten in een aardrijk vol liefde en warmte.

Ze weet niet van ophouden, ze streelt minutenlang door.

U weet het al, u kent me, ik kan nu niets anders meer dan doorgaan. Mijn tong tikt haar aan, zachtjes en vol brandend verlangen. Er vliegt een siddering door mijn lijf die zijn weerga niet kent. Warm en boterzacht. Rond en toch onovertroffen slank. Vol, rijk, finesse. Ik herken Syrah, de stevige, kruidige tante die soms de tanden kan doen rammelen tot in het kaakbot. Maar wacht, is daar Grenache? Oh ja en ze doet precies dat waar ze zo goed in is. Ze tempert de scherpe kantjes van Syrah nét genoeg en brengt mijn beleving perfect in balans. Vleugje koffie, cacao, pruimen, tabak, zoethout, malse maar lieflijke zuren…, ze weet niet van ophouden, ze streelt minutenlang door.

Villecroze

Nee, ze kost geen vijf Euro. En ook geen tien. Maar wees eerlijk, uw hagelnieuwe BMW kost ook net even wat meer dan uw allereerste scooterke van 2ehands.be, dus niet kinderachtig doen nu.

Ah, u wilt weten hoe ze heet? U bent ongegeneerd nieuwsgierig naar mijn overspel, huh?!? Vooruit dan: ze heet Beatrice. Château de Majoulière Cuvée Beatrice om dan maar gelijk alles prijs te geven. En ze is een creatie van Stefan Reher en Beatrice (u snapt het) van Baelen. Dit Belgisch koppel uit Mol wéét hoe ze wijn moet maken in Villecroze in het zonnige Var en Provence in Frankrijk.

Mijn lief, inmiddels opgeschrikt door mijn stilzwijgen, kijkt me wantrouwend aan. Ik schenk haar een glas in en vrijwel direct is alles is vergeten en vergeven. Ze begrijpt het.

Over een week of twee heb ik Beatrice ook voor u. Het is maar dat u het weet.

End