Ik ben mijne GééEsÈm vergeten deze morgen.
De eerste keer in mijn leven.

Tis die LokDaun.
Immers, mijn hele leven draait al weken alléén maar om handen wassen.
Ik denk werkelijk nergens anders meer aan.
Tot en met gisteren.

Vanaf vandaag injecteer ik mijzelf namelijk tweemaal daags met Dettol.
Op advies van Blondie uit de JoeEsEee.
Werkelijk een briljant idee!
Ik snap niet dat ik zoiets niet zelf kan verzinnen.

Mijn kop is inmiddels zó lang niet meer geknipt dat de eerste haren mijn bilnaad naderen.
Dat kriebelt.
Ik zie dat bij velen onder u trouwens ook.
Ik herken u écht niet meer.
Tis die LokDaun.

dettol

Ik vertrek van huis met compleet steriele klauwtjes van binnen én buiten.
Maar zónder AiFoon.
Nooit vergeet ik dat kreng, nooit.
Tis die Dettol.

GééEsÈm ligt aan de laaier op mijn bureau.

Neuh, neuh, ik ben niet in paniek, totaal niet.

En ik kom daar pas achter als ik al een poosje aan het werk ben.
Op exact duizendvijfhonderdendrie meter van mijn woonst.
Dus terug naar huis rijden alléén om dat mobieltje op te halen is totaal onverantwoord.
Ga ik niet doen.
Is niet essentieel.

Neuh, neuh, ik ben niet in paniek, totaal niet.
Beter nog, het voelt bést goed dat VierGéé mijn balzak(je) eens een dagje niet teistert.
‘Zou het daarom zijn dat ze er de laatste jaren zo verschrompeld uitziet?’ bedenk ik mij impulsief.

Want denk effe met me mee als u nog wat tijd over heeft.
De kans dat u óók met regelmaat zo’n MieniePeeCee in uw jeans heeft zitten acht ik vrij groot.

Uw ballekes of lipkes vinden dat écht niet fijn.

U bent tenslotte óók van deze tijd, net als ik.
Maar wat doet dat schatje daar in dat donkere, warme en vochtige holletje van uw spijkerbroek?
Juist!
Stralen.
Uw GééEsÈm straalt alsof haar leven ervan afhangt.
Licht in de duisternis, jawel, stralen maar, halleluja!

Altijd maar die straling in uw broekzak.
Dicht -héél dicht- bij zeer -héél zeer- vitale onderdelen van uw verder uiteraard Goddelijke m/v lichaam.
Ik weet het niet hoor.
Kannie goed zijn.
Uw ballekes of lipkes vinden dat écht niet fijn.

collectors items

En wat als VierGéé morgen VijfGéé wordt?
Dat pleuren mijn knikkerkes er spontaan af, guaranteed!
Neuh, neuh, ik zal ze niet laten liggen.
Ik sluikstort niet, ook niet in LokDaun.
En neuh, ze zijn ook niet te koop.
Het zijn én blijven mijn eigen KollektorsAitems, sorry.

In de late namiddag pikt mijn auto ‘m al op zodra ik de oprit op rij.
Het SinJaal.

Of dat Hond zwart geblakerd ziet als die AppelTerrorist spontaan ontploft van al dat over-over-over-laaien.

‘Pim’s iPhone connecté’ zegt het altijd beter wetende beeldbuisje op mijn DasjBoort onmiddellijk.
Ik rij ReNoo weet u.
Nu, da’s toeval hoor.
Het maakt me geen zak uit of ik in een Fransoos, Mof of Jap stap.
Zolang ze een beetje sexy is én mij fatsoenlijk van Aaa naar Bee rijdt is het mij goed.
Al mag dat van mij best wel in het Nederlands.
‘Connecté’…
Homme, homme, homme…, imbécile!

terug in slaap

Zodra ik binnenkom check ik direct de viervoeters, het zijn er twee.
Want stel dat Kat op doempen ligt van al die straling uit mijn ganse dag oplaaiend telefoontuig.
Niet ondenkbaar hoor.
Of dat Hond zwart geblakerd ziet als die AppelTerrorist spontaan ontploft van al dat over-over-over-laaien.
Zou zómaar kunnen.

Nope, tis geen van twee.
Beide kijken mij héél even met een muffe WatKomJijInHemelsnaamDoenBlik aan.
En vallen direct terug in slaap.
Ja schatties, ik hou óók van jullie!

Ik check ik mijn GééEsÈm.
Moet ik niet doen.

Pure Spèm.

Is ook na een hele dag stroom trekken niet essentieel.
Ja, vierentwintig telefoontjes.
Waarvan elf VoisjMeel.
En zeventien EsEmEssen.
Waarvan zestien-en-een-half van StayHomeProximusGeneuzel.
Drie WatseAppe.
Geen idee WatseDatte is en van wie dat komt.
Niks op LinkeDinges.
Vijfmiljoenzevenhonderdachtenzestigduizend -én drie- berichten op FeesBoek.
Fans.
Denk ik.
En één op InstaaGrèm.
Dutske.
Wie bekijkt dát nog tegenwoordig?
Anderhalf miljard IeMeels.
Pure Spèm.

aifoon

Ik voel voor alle zekerheid -sorry voor mijn onbeschaamdheid- even tussen mijn benen.
Oef!
Nee, ze liggen niet op straat of in mijne ReNoo.
Ze hangen nog.
En bidden dat ik mij AiFoon morgen wéér vergeet.
Ik ga dat doen.

Bijkomend voordeel.
De staat weet waar mijn ballekes in tijden van KooRooNaa uithangen.
Thuis.
Op mijne bureau.
De ganse dag lang.
Precies zoals ze wil.

Oef.
Ik ben braaf.

End