Nope.
Ik kijk geen Kassie.
Sterker nog, ik háát dat ding.

Stel u voor.
Huize Pimmetjeu.
Living met open keuken en serre.
Klinkt behoorlijk Snobbie, huh?

Is niks van.
Tis Beringeu.
En niet eens van mij.

Er staat wél een keukentafel.
Deels in -grappig!- de keuken, deels in de serre.
Het hok is namelijk zó klein dat een simpele keukentafel een maatje te groot is.
Koel, huh?

Het hééft iets.
Want die tafel is mijn KomPanJòn.
Het is de tafel waaraan ik leef.
Jawel, mijn hele leven anno nu draait rondom een keukentafel.

Wat ik ook doe, ‘s morgens, ‘s avonds of ‘s nachts, naakt of aangekleed, gewassen of ongeschoren, broodje nuchter of ladderzat, licht áán of uit…
Het gebeurt altijd aan, langs, onder, op of toch op minder dan een halve meter van die keukentafel.

Veel, zelfs héél veel van wat u wellicht al uit mijn handjes gelezen heeft is geschreven aan die veels te grote keukentafel.

Dus mijn beste vrienden…
Die samengestelde en heerlijk afgeleefde plank op vier poten is inmiddels een KollekTorsAitèm, écht waar.
Toch zeker als ik dood ben.
Dat duurt nog effe, maar begin gerust alvast met bieden!

U krijgt er het uitzicht op de living bij cadeau.
Een living mét zetel, een stuk of zeven salontafeltjes, een hond, een klok, iets wat licht geeft, véél tropisch groen en een rosse kat.
Ah, en óók een TééVéé.

‘Kassie vindt dat maar niks, dat oeverloze geleuter van of over overzeese landschapjes.’

Kassie staat -gezien vanaf de keukentafel- wél wat uit het zicht.
Gelukkig.
Ik wil écht niet weten wat dat ding aan de zetel toont.
Al heb ik vandaag wél een vermoeden.

Kennelijk zijn er VèrKíéSingÈn aan de andere kant van de ÓóSééJáán.
En Kassie moet daar -blijkbaar- verslag van doen.
Arm Kassie.

Ik kén Kassie.
Kassie vindt dat maar niks, dat oeverloze geleuter van of over overzeese landschapjes.
Kassie zegt liever iets over wat híer gaande is.
KooRooNaa.
KoopZondag.
NetFliks.

Keukentafel en ik kijken elkaar aan.
Yep.
We weten beter.

Als TééVéé -Kassie- heb je niks -helemaal niks- nieuws te vertellen.