Ik merk aan u dat u het gesodemieter met die LokDaun een beetje beu bent.
Ik heb exact hetzelfde gevoel.
Zelfs uw naaste, naaste én naaste denken inmiddels allemaal dat u besmet bent met schurft, de pest, een hangbuik, MaaLaaRieaa of wellicht zelfs KooRooNaa.

Gelukkig gaat hier in België binnenkort de EksitStratéégie van start.
En gaan FoerNieTuurenWinkels weer open.

Dus, Lieve Mensen!
Mocht u een stukje stof nodig hebben om zelf een SmoelenVod in elkaar te naaien…
U mag het vanaf vier mei BoeteVrij gaan kopen, jawel!
En u mag zelfs trein of bus pakken om er te geraken.
Euhhh…, niet vergeten…
Eerst iets voor uw bekkie hangen voordat u het perron opstapt!
Ah, u heeft dat niet?
Tsja…

goolooraa

Weken van LokDaun doen wat met de mens, ik merk dat onder andere tijdens het uitlaten van Hond.
Elke bekende én onbekende die mijn pad dreigt te kruisen gaat met een onvoorwaardelijk angstige en gelijktijdig vrijwel dodelijke

Tis Pimmetjeu met die rothond!

KooVidNegentienBlik hoog in de dichtstbijzijnde boom hangen om mij vooral te laten weten dat hij of zij liever géén mensen of honden tegenkomt.
Want stel u voor.
Misschien heb ik wel GooLooRaa!
Of Hond Luis!

Ja, deze morgen zelfs nog.
Ik zie de doodsbange blik in zijn ogen.
‘Oh Mijn God’ denkt ‘ie -op hagelnieuwe Zalando Sniekers- als hij mij ziet afkomen.
‘Tis Pimmetjeu met die rothond!’
Ik raak al een beetje opgewonden.
Hond ook.
Wij zijn immers samen overtuigd dat RotHond helemaal geen rothond is.
Hond heeft namelijk géén luis, stinkt niet en is doorgaans zéér hoffelijk tegen soortgenoten van anderen, in tegenstelling tot vele baasjes.
En nee, ik ben óók niet aan de Réés.

rothond

Terwijl ik hem passeer staat ‘ie spontaan een niveautje lager.
Zijn schoeisel vult zich langzaam met roodbruin en ijzerhoudend water.
‘Mercikes, hè!’ roep ik oprecht.
Ik waardeer écht enorm dattie even afstand wil houden.
RotHond ook.
Zalando ook.
Er zijn tóch nog mensen die de regels braaf nakomen!
Zelfs na bijna twee maanden LokDaun.

Ja, Ja, sinds de start van de LokDaun hebben massa’s mensen buiten (her)ontdekt.
Fietsers bijvoorbeeld.
Te verdelen in twee groepen: MountainBikers en KoersBikers.
Verder onder te verdelen in ÉchteMountainBikers en ÉchteKoersBikers én LokDaunMountainBikers en LokDaunKoersBikers.

De échte kom ik het ganse jaar door tegen, die kennen de wegen en bossen door en door.
KoersBikers met zongebruinde, glimmende beentjes op het asfalt,

Kent u dat nog, TieAiRallie?

MountainBikers van top tot teen gehuld in stinkend slijk in het bos, maar beide strak in het pak en bezig met tópsport.
Zijn we in LokDaun dan ligt het allemaal tóch iets gevoeliger.

Ik zie ze al van ver aankomen.
Pappie voorop.
Op een -soort van- fiets uit de jaren tachtig.
In die tijd wordt er immers GeSjast op van alles en nog wat.
Beetje EePoo -nieuw en nog niet te traceren- en trappen maar, maakt niet uit op wat.

De ketting kreunt zonder ook maar één kloddertje vet over de roestige tandwielen.
Het DerrieJeur sleept zich ten einde raad door de glimmende modder in de hoop de ketting niet te lossen.
En als ik het goed zie mist het voorwiel toch de nodige tandjes.

géémen

Het kloffie van DiePaappaa is al even stoffig.
‘T.I. Raleigh’ staat op zijne verbleekte rood-gele shirtje.
Kent u dat nog, TieAiRallie?
Nee?
Niet erg.
Tis oud.
Héél oud.
Het shirtje past dan ook niet echt meer.

Pal achter de vader komt zoonlief.
Een jochie van niet ouder dan drie tracht zijne pa te volgen.
Met een smoel op half zeven.
‘Ik wil niet Baiken pappa, ik wil GééMen!’
Allez jongen, voor pappie is dit een Géém hoor!

Als laatse, op ZevenMinuutÉénEnVijftig komt -denk ik- zijn vrouw.

Dames onder u, help me even als u wilt.

Tevens moeder van die jongeman, kannie anders.
Haar gelaatsuitdrukking heeft overduidelijk genetische overeenkomsten met dat kleine manneke op die AlléénOpWoensdagVerkrijgbareLidlDriewieler.

Een StadsBike.
Dat arme wijffie zit op een doodgewone fiets.
Midden in de bossen van Beringen en omstreken.
NeeJe, daar is géén fietspad.
In Beringen hebben we smeuïge pikzwarte bagger, sexy volgezogen teken, hoogspanningskabels en windmolens, véél werkelijk prachtig vormgegeven, geruisloze windmolens.
Oh ja, en beken met rood water.
Allemaal niet echt geschikt voor stadsfietsen.

legging

Haar gezicht staat op standje AfZien.
Het zweet stroomt onder haar lange, donkere en verzorgde lokken uit.
En dan heeft ze ook nog iets aan dat haar billen samenperst tot een hopenloos klompje smurrie dat constant van het zadel glijdt, haar bovenbenen een AnnooReksiaAanzien geeft en tegelijkertijd haar -blote- onderbenen opblaast tot een niveau van die van Bessie Turf.

Dames onder u, help me even als u wilt.
Hoe heet zo’n kledingstuk?
Een ‘legging’ of zoiets?
Enne?
Zit dat lekker?
Nee hè, dat kán toch niet.
Ik geloof daar he-le-maal niks van.

Ik hoop innig dat ze binnen de tijd aan de meet geraakt.
Maar ik vrees het ergste.
Tegen de tijd dat moeders de bewoonde wereld terug bereikt, heeft HangbuikZwijntje zijn roestige ijzer op wieltjes allang verruild voor een dikke Duvel en zijn zoontje zijne IksBoks teruggegeven.
Het wordt tijd dat LokDaun gedaan is en dat die man weer kan gaan werken.
Dan kunnen moeder en zoon weer gewoon zichzelf zijn.

Ahja, BeiDeWéé.
Ik heb een Zalando KaaDooBon besteld.
Die kerel moet écht niet elke keer in de beek springen om mij en Hond te laten passeren.
Anderhalve meter is wat mij, Hond én zijn schoenen betreft galant genoeg.

End