Kijk mij nou prutsen.
Over de rug van een koffielepeltje.
Ik zit ongegeneerd te smodderen met kostelijke drank.
Alcoholhoudende drank uiteraard.
Nooit, nee nooit, gaat u mij zien rotzooien met alcoholvrije brouwsels.
Zijt ge zot, of wa?

Naast me zit een collega.
De KuulienairAtvieZeur van het bedrijf waarvoor ik werk.
Da’s een heel bekkie vol, dus vanaf nu noem ik hem ‘Zeur’, dat is gemakkelijker te onthouden.
De achterliggende gedachte laat ik aan uw eigen fantasie over, hè?

En ik, ja ‘ik’, ben de SommelJee van het bedrijf waarvoor ik werk.
Vanaf nu ‘Jee’, okee?
Ja, ja, dat rijmt, ik kan óók lezen, dus niet Slimpie uithangen alstublieft.
Het rijmt wel niet meer wanneer ‘ik’ in deze tekst af en toe even beter klinkt als ‘Jee’.
‘Ik’ is namelijk ‘Jee’ en ‘Jee’ is namelijk ‘ik’, de schrijver van dit onnozele stukje grappenmakerij.
Soms moet ‘Jee’ dus even plaats maken voor ‘ik’ om te zorgen dat u niet te veel gaat blèten achteraf.

slimmerik

Hoewel…
U ziet eigenlijk zelf maar wanneer u ‘Jee’ wilt rijmen met ‘ik’.
U bent tenslotte de slimmerik.
Ja, ja, ja…, dat rijmt óók…, och jong, u denkt nu écht dat u leuk bent, of wat?

‘Zeur’ blijft gewoon ‘Zeur’, dat wel.
We gaan het niet té moeilijk maken, goed?

Bon, terug naar de les.
Zeur en Jee ontmoeten elkaar regelmatig in het bedrijf waarvoor ik werk.
Ook in Beerse, daar in het verre, hoge noorden van Vlaanderen.
Jee’s bazin -derhalve ook Zeur’s bazin en eigenaresse van wat stulpjes in Hamont (lees: LommelHereWeCome), Kampenhout en Beringen- heeft in Beerse een jaar of wat geleden een niet onbelangrijk HoréékaSjoppie van een voetbalveldje of wat groot neergeknald en Zeur en Jee worden geacht daar zo af en toe aanwezig te zijn.

de puubliegirls

Beerse.
Een doodgewone grijze dinsdag ergens begin januari van dit nog jonge jaar.
Zeur en Jee zitten samen in de demokeuken.
Met een duidelijke opdracht van de PuublieGirls.
Watteu? Vanneu wie?

…én bedrukkingen van treinen, vliegtuigen en de brommobiel voor uw oude dag.

Ah, de PuublieGirls, u kent ze nog niet?
Mijn excuus, ik stel ze u graag even voor.
De PuublieGirls zijn de meiden van de grafische dienst van het bedrijf waarvoor ik werk.
Vanaf nu ‘De Girls’ genoemd, dat is gemakkelijker én u heeft er in dit geval géén fantasie voor nodig.
De Girls ontwerpen desgevraagd folders, menukaarten, uitnodigingen, nieuwsbrieven, TafelTenten, huisstijlen, websites, flyers, vlaggen, visitekaartjes, VieSuuJaaLieZaatsies, billboards én bedrukkingen van treinen, vliegtuigen en de brommobiel voor uw oude dag.
En zijn zéér toegewijd fan van Zeur en Jee.
Tenminste, Zeur en Jee leven toch in die waan.

De opdracht.
‘Zorg als de sodemieter voor die foto’s van de PoesKaffees, want de DooieLijn voor de volgende folder is reeds gepasseerd mannekes!’.
Auwtsjjj…
Als De Girls zo’n toon aanslaan…, schiet maar rap in actie!
Want dan is het écht een kwestie van leven of dood, ik spreek uit ervaring.

Mocht u het niet helemaal begrijpen: ik heb het hier over de Pousse Café,

Drank weggooien is grensoverschrijdend wangedrag, punt.

zo’n KokTeeltjeInLaagjes welke u na een zevengangen diner met twee keer zoveel flessen wijn en -als u pech heeft- ook nog eens zeven koffietjes eigenlijk niet meer wilt drinken -ehhh, was u niet BOB vanavond?- maar tóch achterover giet want ja, drank laten staan is misbruik en als u tegenwoordig ergens zeker niet van beschuldigd wilt worden dan is het misbruik. Drank weggooien is grensoverschrijdend wangedrag, punt. Zoiets doe je niet, wat er ook gebeurt.

spoedoverleg

De Girls piepen.
Oef.
Spoedoverleg tussen Zeur en Jee, drank én camera in de hand.
De klassieke receptjes staan er rap op, maar…
‘Kunnen we zelf ook niet een PoesKaffee verzinnen?’ vraagt Zeur met alcoholvragende pretoogjes aan Jee.
‘Jongeuhhh, ik ben SommelJee vrind, Wijn-Som-Mel-Jee, ik zie er toch niet uit als een KokTeelSjeeker, of wat?’ antwoord Jee met een pruilmuiltje dat van ‘ik’ had kunnen zijn.

De keukenkast is de reddende engel.
Want daar is em.
De WiPi [WiiiePiiiie].
Geboren in het kloppende hart van -yeah!- Beerse, Belgium.
WiPi is dankzij een rijkelijk gevulde (demo)keukenkast spontaan ontsproten uit een door burgers en frieten gebrainwasht brein uit Lier en een met pindasaus en vergist druivensap verzadigde hersenpan uit Beringen, onder ‘Une Petit Peu De Pousse’ van De Girls uit Hamont.
Én een fles Campari, een fles Peachtree en een siroopje Monin Groene Appel.
Nee, nee, niet naar die kleurtjes loeren, vergeet Italië.
Daar ga je na het drinken van dit katje écht niet meer geraken vandaag.

Waarom ‘WiPi’?
Omdat ‘PiWi’ u aan iets héél anders doet denken, geef toe.

Cheers!

End