Help! Ik ben volledig in paniek. Ik heb gisterenavond geprobeerd een glas wijn te drinken. Rode wijn om precies te zijn.

Na mijn terugkeer uit Boedapest zo’n anderhalve week geleden werd het namelijk hoog tijd het even pas op de plaats te maken. Ik heb mezelf daar -en de maanden ervoor zijn daar ook debet aan- behoorlijk te pakken gehad en mijn oude, versleten lijf heeft het niet nagelaten mij meedogenloos kenbaar te maken dat het even gedaan moet zijn met de pret.

Wat een trutlijf heb ik tegenwoordig zeg, het kan ook níks meer hebben. Zit al een dikke week al aan water en fruitsap en nóg is het niet goed.

De wijn smaakte voor geen meter. Nochtans, het is geen slecht spul deze Coronas van wijnmaker Miguel Torres uit het Spaanse Catalonië. Doorgaans glijdt het goedje zeer soepeltjes naar binnen.

Gisteren dus niet. Oh mijn God! Het is gedaan! Ik kan geen wijn meer drinken! Bij de eerste slok knijpt mijn slokdarm zich verraderlijk samen. Alsof er iets van beneden naar boven moet, u kent dat gevoel wel. ‘Nee, nee, niet weer!’ krijst het van binnenuit. Mijn speekselklieren beginnen radeloos enorme hoeveelheden vocht in mijn mond te spuiten in een hulpeloze poging het goedje te verdunnen tot een alcoholvrij sapje.

Ik raak geïrriteerd. Wat mot je nou lijf? Als ik wijn wil drinken, dan drink ik wijn donderju! Op Sziget was het alleen bier en Cuba Libre, dus niet zagen ja! Ik neem nog een slok. Darmpje begint nóg harder te knijpen, kliertjes raken oververhit en beginnen vuur te spuwen.

Mijn adem stokt, ik begin te buitensporig te transpireren. Ik ga die fles niet leeg krijgen! Ik ben het kwijt, ik ben het daar in Boedapest volkomen verleerd! Ik moet misschien wel op zoek naar een nieuwe job!

‘Forget it knul, uw batterijtje is plat’.

Sziget hakt erin en niet te zuinig ook. Niet dat ik medelijden met mezelf heb, mocht u dat soms denken. Komaan zeg, ’s avonds een vent, ’s ochtends ook een vent, ik heb kennelijk een reputatie hoog te houden volgens sommigen onder u. En dus denk ik, gekraakt als ik ben, vol amusement terug aan dat feestje in Hongarije. Want Sziget is bovenal…

…over een schattig ijzeren bruggetje over Die Schöne Braune Donau Óbuda-sziget betreden, een wereld binnen stappen die niet bestaat en elke dag dat je dat doet beseffen dat je na de zevende dag wel eens gewoon schijndood zou kunnen zijn…

…tegen een wildvreemde kop aankijken terwijl je staat te pissen in een mobiele urinoir en de beste jongen een high five geeft als je elkaar twee dagen later alwéér tegenkomt bij alwéér hoge nood…

…in elkaar verstrengeld wakker worden en opgewonden raakt van de fijne geur van de zachte huid van je lief, mentaal opgewonden wel te verstaan, want Japie zegt onmiddellijk -klaarwakker als ‘ie is- ‘forget it knul, uw batterijtje is plat’…

…tot de conclusie komen dat Rachid Taha en Dudu Tassa & The Kuwaitis minstens net zo amusant zijn als Muse, The Editors en David Guetta…

…door een stel -volledig in trance naar mijn grijze haren starende- jonge meiden uitgenodigd wordt voor een dansje op de maten van ik-weet-écht-niet-meer-welke-band, of verbeeld ik me nu maar dat ze jong waren?

…Rihanna die zich in Boedapest wél kan gedragen in tegenstelling tot in Kiewit (Kiewit? Where the hell is Kiewit???)…

…een feestje bouwen met oude Werchter vrienden die ervoor zorgen dat hun oude Sziget vrienden binnen anderhalve minuut ook mijn oude Sziget vrienden zijn…

…vloeken op de Széchenyi lánchíd die ’s nachts vééééél hoger is dan overdag maar tegelijkertijd blij bent dat ‘ie er ligt omdat je anders in de vroege uurtjes nooit meer op je appartement aan de overkant van de rivier zou geraken…

…de draak op de fiets tegenkomen en die proberen te tongzoenen…

…uitgeput, nee zeg maar compleet vergaan thuiskomen en na anderhalve week de-toxen tot het griezelige besef komt dat je op zijn minst nóg eens anderhalve week nodig hebt om bepaalde onderdelen van je gehavende lijf weer volledig operationeel te krijgen…

Ja watte. Vandaag is het zondag. En ik waag gewoon nóg een poging om wat wijn te drinken. En als mijn slokdarmke wéér lastig doet snij ik ‘m eruit en koop ik me morgen een nieuwe.

See you next year Sziget!

End

[Originele post: 28 augustus 2016]