Allé dan.
VerlofDagDrie.
Wacht.
U meent nog altijd dat ik ‘Verlof’ heb?

Hó.
HeyHóóó!
Stop maar met die onzin.
D’er is niks ‘Verlof’ bij.
Ik zit gewoon…
‘Thuis’.

Terwijl er ene -die wél moet werken vandaag- nog vrolijk ligt te ronken op de eerste zit ik een verdieping lager in de late NááNacht -of VroegeOchtend zoals u wenst- de ene na de andere koffiepad in een SenSééJóó te douwen.

Neuh.
Die op de eerste is het probleem niet.
Tis die Egberts.
Die Douwt als de beste.
Zelfs hier.
De Fucking Hollander.

Nochtans…
Ik…
Als…
Komaan, zeg het maar…

Neen.
Twee weken Douweu krijg ik écht niet gedaan.
Ik ben ZévenEnVijftig, hè?

Nog een paar dagen.
En dan is dit feestje over.
Hoe dan ook.