Allé dan.
VerlofDagTwee.
Ik slaap uit vandaag.

VierUurZesEnVijftig gaat LinkerOog voorzichtig open.
En kijkt angstvallig naar boven.
Oef.
‘Tis okee, de plafondterrorist staat uit’ knipoogt LinkerOog naar RechterOog.
En VierUurZevenEnVijftig trekt ook RechterOog de flapjes voorzichtig van elkaar.

Geef toe, da’s bijna een uur later dan op VerlofDagÉén.
We maken progressie hier.

Terwijl RechterOog nog met een slaperige kop ergens halverwege de trap bungelt begroet LinkerOog beneden al de hond.
Tenminste, LinkerOog denkt toch dat het de hond is.
Het is immers VierUurAchtEnVijftig en nog steeds pikkedonker.

Tis iets harigs in elk geval.
En het kwispelt.
En het hijgt.
En het heeft een natte tong.
Het kan niet anders dan Lassie zijn.

Verlof of niet.
De beste momenten van een dag zijn vóór VijfInDeMorgen.
De schemer.
De rust.
De vrede.
Lassie.

LinkerOog en RechterOog samen met Lassie aan de koffie.
What happens vóór VijFInDeMorgen…
Stays vóór VijfInDeMorgen.
Mondje dicht, hè!