Ik krijg regelmatig -bijna dagelijks, u weet het inmiddels wel- iets van alcohol voorgeschoteld. Leuke bezigheid, ik klaag niet, maar dat mijn lever nog niet ontploft is mag een wonder heten. Misschien moet ik toch maar eens een fotooke van dat ding laten schieten, kan nooit geen kwaad. Gewoon even checken hoe ‘ie eraan toe is. ‘Please, please, ga In The Name Of The Lord gewoon fruitsapjes verkopen You Idiot’ zal er in dikke, vette en gifgroene fluoriserende letters op getatoeëerd staan. Vrees ik.

U begrijpt, ik ben hier even aan het lobbyen. Mocht u uw lever-in-perfecte-staat willen doneren aan ondergetekende, laat dan gerust een PeeEmmetje achter. Als ik dan toch het vuile werk voor u moet blijven opknappen, dan mag daar best een kleine geste tegenover staan, nietwaar?

Mijn neus en smaakpapillen worden dus letterlijk aan van alles blootgesteld. Vaak hoor ik ze giechelen van plezier. Neusje en papillekes weten een goed glas écht wel te waarderen, neem dat maar van mij aan. Maar soms trekken ze krom van ellende en doen ze mijn teennagels spontaan door het leer van mijn schoentjes schieten als ik alweer een wazig goedje krijg opgediend dat iets van wijn of distillaat moet voorstellen. Sommige handelaren menen werkelijk alles te mogen verkopen.

Ik blijf natuurlijk diplomatiek. ‘Mijnheer, ik ben nog niet helemaal overtuigd van de prijs-kwaliteit en de meerwaarde van deze wijn voor ons bedrijf. Ik wil hem, als u dat goed vindt, nog eens doorproeven op een later tijdstip.’ Natuurlijk vindt hij dat goed. Dutske. Heeft nog een kans denkt ‘ie.

Wat er zich tegelijkertijd in mijn hoofdje afspeelt is totaal andere koek -of wijn. En dat passeert mijn grijze massa dan ook nog eens in een taal die niet veel meer met ABN of AV van doen heeft, u kent mij tenslotte. Ik zal daar verder niet over uitweiden, voor ik het weet wordt mijn blog account geblokkeerd wegens racisme jegens wijnhandelaren. Moet ik -weeral- niet hebben.

Ik ben best wat gewend -mijn lever derhalve ook- maar om rond het middaguur twaalf liter wijn in mijn strot te duwen gaat zelfs mij te ver. Er zijn grenzen, heus.

Ik beloof vervolgens plechtig de arme sukkel binnen een paar dagen terug te bellen over mijn bevindingen. Hetgeen ik ook doe. ‘Ik heb uw wijn nog eens doorgeproefd, maar ik denk niet dat deze geschikt is voor onze doelgroep. Laat het u echter er niet van weerhouden u nog eens aan te bieden als u weer eens iets heeft waarvan u denkt dat het misschien iets voor ons is.’ Denken doe ik natuurlijk iets heel anders. ‘Rot op met uw rommel en heb niet het lef om ook nog maar één keer uw poot over onze drempel te zetten.’ Oeps, nu laat ik me tóch even gaan. Sorry.

Goed, de WineInTube dan. De man die deze BIB -ZakInDoos- importeert vanuit Catalonië in Spanje kwam vol overgave binnenvallen met maar liefst vier van die krengen: een Chardonnay (ongelofelijk Spaans), een Garnacha Rosé, een Merlot (ook zo ongelofelijk Spaans) en een Tempranillo. Vier WineInTubes. Keer drie liter. Of ik dus effe twaalf liter wijn wil proeven. Midden op de dag. ‘Nouweuuu…, dát ga ik even uitstellen tot een later tijdstip met uw goedvinden meneer WineInTube.’ Ik ben best wat gewend -mijn lever derhalve ook- maar om rond het middaguur twaalf liter wijn in mijn strot te duwen gaat zelfs mij te ver. Er zijn grenzen, heus.

Een dag of wat later. De WineInTube Tempranillo is er aan. En was helemaal niet slecht. Neusje viel wellicht iets tegen, beetje flauwtjes, maar de wijn klotst lekker tussen de wangen, is zacht fruitig en goed gestructureerd. Ik was spontaan verrast door deze WijnInZakInDoosWijn. De tijd dat wijn in dergelijke verpakkingen slechts alléén naar azijn smaakte ligt reeds ver achter ons.

Alleen de naam. WineInTube. Ik krijg zin om doktertje te spelen als ik dat lees. Zoek maar eens op Google op ‘wine in tube’ en u krijgt allerlei reageerbuistoestanden te zien. Niks BagInBoxjes, maar WijnInBuisjes.

Da’s eigenlijk best grappig: stel, u wilt zwaar beneveld raken na een dag hard werken, maar u heeft geen zin om telkens opnieuw een glas aan u lipkes te zetten. Zeer vermoeiend tenslotte. Voilà, u laat uw wijn anno 2015 gewoon kunstmatig insemineren en u bent in no time verleidelijk lazarus. Zonder dat uw smaakpapillen geteisterd worden door rommel eerste klas. En dat ook nog eens zonder zwanger te worden. Want wijn drinken en tegelijk uw lijfje een kindje laten bouwen is niet zo slim. Dus heeft u zich kort geleden met iets anders laten inspuiten, dan is het goed om te weten dat er ook water in BIB verpakkingen bestaat. De WineInTube is geduldig en kan best even wachten tot u bevallen bent.

Innovatief hè, dat wijnwereldje!
De WineInTube.
Nog drie te gaan.
So Help Me God.

End

[Originele post: 15 juni 2013]